Pałac Kultury i Nauki - dar od ZSRR


W 1955 roku do użytku narodu polskiego oddano wielki prezent, który sponsorował Związek Radziecki - Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina, nową perłę Warszawy. Budowa trwała 1176 dni, a nad całością czuwali specjaliści radzieccy, którzy wspierali polskich towarzyszy.

Budowa Pałacu Kultury i Nauki w latach 50. XX wieku

Nowy budynek budził mieszane uczucia wśród mieszkańców stolicy. Dla jednych był symbolem czegoś nowego, nadziei na lepszą przyszłość - dla innych zaś, bardziej zorientowanych w realiach politycznych lat 50. był jawnym symbolem dominacji radzieckiej w Polsce i wiecznym przypomnieniem o przymusie lojalności wobec Moskwy. Prof. Bartoszewski po wyjściu z komunistycznego więzienia wspominał, że jego oczom ukazała się wielka, pokraczna budowla, która ni jak nie pasowała do charakteru Warszawy. Ubolewał, że na miejscu pięknych kamienic wzniesiono takiego kanciastego kolosa.

Pewien autor propagandowej książeczki z lat 50. pisał: „Naród radziecki jak brat podarował narodowi polskiemu budującemu swą stolicę - Pałac Kultury i Nauki. Będzie to najwspanialszy gmach Warszawy. Ten dar to nie tylko symbol nierozerwalnej przyjaźni polsko - radzieckiej lecz i wspaniały dowód nowych stosunków między narodami. [...] Przed frontem (pałacu) wyrośnie piękny skwer liczący kilka tysięcy drzew. Plac, na którym wznosi się Pałac, będzie największym i najpiękniejszym placem nowej Warszawy. Nosić on będzie imię Józefa Stalina. Wykonując zobowiązania na cześć 36 rocznicy Rewolucji Październikowej - robotnicy i inżynierowie radzieccy przedterminowo ukończyli montaż stalowej konstrukcji i zewnętrznej obudowy w dniu 7 listopada 1953 roku. Oświetlona sylwetka Pałacu jaśniała nad Warszawą w rocznicę pamiętnej nocy listopadowej - widomy symbol przyjaźni naszego narodu z narodami wielkiego Kraju Rad.”

I tak wyrosły 42 piętra, które przez cały okres PRL dominowały nad stolicą Polski. Po 1989 roku rozpoczął się proces wzmożonej urbanizacji centrum miasta - wyrosło wiele nowych wieżowców, które powoli zasłaniają pociemniałą sylwetkę „radzieckiego daru”. Tak czy inaczej Pałac Kultury jest symbolem czasu, znakiem historii, który mimo wszystko staje się miejskim eksponatem stolicy.

Poniżej prezentujemy zdjęcia z okresu budowy Pałacu oraz film - relację z budowy (PKF):

Te artykuły również mogą Cię zainteresować:
Znajdujące się w portalu artykuły nie zawsze prezentują opinie zgodne ze stanowiskiem całej redakcji. Zachęcamy do dyskusji nad treścią przeczytanych artykułów, by to zrobić wystarczy podać swój nick i wysłać komentarz. O naszych artykułach możesz także porozmawiać na naszym forum. Możesz także napisać własny artykuł i wysłać go na adres naszej redakcji.

3 komentarze

  1. Bilbo pisze:

    Wyburzyć.

    • kopromil pisze:

      Wiesz, Wieżę Eiffla też co po niektórzy chcą wyburzać...
      A co do Pałacu - wyburzanie byłoby szalenie kosztowne, na długi czas oszpeciłoby miasto, a potem te spory, co na jego miejscu postawić...
      Jakieś propozycje?

  2. miro pisze:

    Pałac Stalina trzeba zburzyć, bo to symbol sowieckiego panowania! Z pozyskanych cegieł zbudować Łuk Triumfalny 1920!

Zostaw własny komentarz