Historia jednego zdjęcia: Eddie zwany „Orłem”


Sport jest nieprzewidywalny i zaskakujący, ale to w tym tkwi jego piękno oraz magia. Czasem charyzma i pasja zawodnika sprawiają, iż mimo braku sukcesów zdobywa on sympatię kibiców, zapisując się w ich pamięci oraz historii. Doskonałym przykładem jest Eddie Edwards – najgorszy skoczek w historii, którego kibice nazywali przewrotnie „Orłem”.

 

Michael Thomas Edwards urodził się w 1963 r. w Cheltenham (Wielka Brytania).Wywodził się z robotniczej rodziny, jego ojciec był tynkarzem, matka zaś pracowała w fabryce. Swoją przygodę ze sportem rozpoczął od trenowania narciarstwa alpejskiego, w którym bliski był startu na IO w Sarajewie w 1984 r. W wyniku problemów finansowych i braku pieniędzy na treningi postanowił zmienić dyscyplinę na taką, w której łatwiej mu będzie zrealizować marzenie o starcie na igrzyskach. Jego wybór padł na skoki narciarskie. Jak sam mówił:„Przyszło mi do głowy, że olimpijskie marzenie łatwiej będzie zrealizować w skokach. Taniej i konkurencja w kraju żadna. Pojechałem do pobliskiego Lake Placid, gdzie stało parę skoczni. Popatrzyłem, zapytałem, co i jak, pożyczyłem sprzęt, i próbowałem skakać. Najpierw na K-10, potem K-15. Zanim wróciłem do Europy, miałem za sobą skoki na 40-metrowej skoczni. Zainteresowałem się mocniej tą dyscypliną […]”[1].

Na przełomie 1985/1986 zawodnik wykonał swoje pierwsze skoki na skoczni. W ciągu trwania kariery Edwards nie odniósł żadnego dużego sukcesu. W latach 1986-1989 brał udział w zawodach Pucharu Świata m.in. w St. Moritz oraz Oberstdorfie plasując się odpowiednio na pozycjach 130, 132 oraz 109. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata, gdzie zajął 67 miejsce. Edwards rozpoczynając swoją przygodę ze skokami, nie miał trenera, drużyny ani nawet sprzętu. Korzystał z uprzejmości pozostałych ekip, które pozwalały mu z nimi trenować i użyczały swojego sprzętu. Sami zawodnicy oraz trenerzy często też doradzali mu jak poprawnie wykonywać skoki. Informacja o uzyskaniu kwalifikacji olimpijskiej zastała go w Finlandii, gdzie trenował z fińską kadrą. Co ciekawe z powodu braku pieniędzy mieszkał przez cztery tygodnie w szpitalu psychiatrycznym w okolicach Kuopio.

 

Igrzyska Olimpijskie

Eddie Edwards wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Calgary w 1988 r., stając się pierwszym reprezentantem Wielkiej Brytanii w danej dyscyplinie, co sprawiło, że z oczywistych względów znalazł się w centrum zainteresowania mediów. Podczas zawodów wystąpił na dużej oraz średniej skoczni zajmując w obu konkursach ostatnie miejsca. Podczas IO w jednym ze skoków osiągnął odległość 71 m, która została uznana za rekord Wielkiej Brytanii. Warto nadmienić, iż podczas igrzysk startował na sprzęcie podarowanym mu przez inne ekipy – od Włochów otrzymał kask, narty zaś podarowali mu Austriacy.

Po Igrzyskach Olimpijskich pojawiał się jeszcze okazjonalnie na skoczniach, w dalszym ciągu zajmując ostatnie miejsca. Ostatnie skoki oddał na przełomie 1988/1989 r. w konkursie Czterech Skoczni w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen[2]. Do skoków powrócił w 1996 r., ale z podobnymi rezultatami jak wcześniej. Myślał także o starcie na IO w Nagano w 1998 r., ale bez powodzenia. Kilkukrotnie zapowiadał kolejne powroty do skakania m.in. na Mistrzostwa Świata w 2005 r. czy też Zimowe Igrzyska Olimpijskie w 2002 r. W 2010 r. biegł z pochodnią olimpijską przed igrzyskami w Vancouver. Na skocznię chciał powrócić w sezonie 2013/2014 podczas 62. Turnieju Czterech Skoczni jako przedskoczek, ale nie otrzymał zgody federacji na ten występ.

Znak rozpoznawczy

Symbolem rozpoznawczym zawodnika oprócz niepewnego lotu oraz zajmowania ostatnich miejsc w konkursach stały się grube okulary, ponieważ cierpiał na dalekowzroczność. Z tego powodu nie zdejmował ich nawet podczas skoków. Znany był również z tego, iż mimo bardzo słabych skoków zawsze po wylądowaniu szczęśliwy pozdrawiał publiczność, co tylko zjednywało mu jej sympatię[3].

Nie wszystkim jednak podobała się postawa Edwardsa. W gronie niezadowolonych znalazły się władze federacji, której działacze często zarzucali mu, iż umniejsza znaczeniu zawodów i robi z nich pośmiewisko. Według niektórych źródeł, to właśnie z powodu jego osoby federacja miała wprowadzić kwalifikacje do zawodów, aby słabsi zawodnicy nie przechodzili dalej. Chciano zapobiec sytuacji, w której stawali się oni popularniejsi od dobrych zawodników[4].

„Orzeł”

Swój przydomek zawodnik zawdzięcza przewodniczącemu kanadyjskiego komitetu organizacyjnego Frankowi Kingowi, który wygłaszał mowę na zakończenie igrzyska. To wtedy padły słowa, w których nawiązywał do wyczynów skoczka: „Niektórzy sportowcy na tych igrzyskach zdobyli złoto, inni bili rekordy, a niektórzy wznosili się niczym orzeł”[5].

Ulubieniec publiczności

Skoczek mimo słabych wyników sportowych stał się gwiazdą. Zapraszano go do różnych talk-show, reklam czy też konkursów. Dla brytyjskiej telewizji komentował Mistrzostwa Świata, prowadził własną audycję radiową czy też współpracował z ABC Sports. Postać zawodnika stała się również źródłem inspiracji dla wielu twórców. W 1988 r. Microids wydał grę komputerową Eddie Edwards Super Ski, w której gracze mogli wcielić się w postać skoczka. Powstała również piosenka Fly Eddie Fly, która była w pierwszej „50” na listach w Wielkiej Brytanii. W 2016 r. nakręcono film biograficzny poświęcony sportowcowi Eddie zwany Orłem (org. Eddie the Eagle), w którym w postać skoczka wcielił się Taron Egerton, natomiast Hugh Jackman zagrał jego trenera.

 

Bibliografia:

  1. Boczar G., Zarzucano mi robienie pośmiewiska ze skoków – mówi Eddie „Orzeł” Edwards, najgorszy skoczek świata, „gazetalubuska.pl”, https://gazetalubuska.pl/zarzucano-mi-robienie-posmiewiska-ze-skokow-mowi-eddie-orzel-edwards-najgorszy-skoczek-swiata/ar/7839709 (dostęp 18.09.2018).
  2. Eddie „Orzeł” Edwards – 10 rzeczy, których nie wiedziałeś o słynnym skoczku, „wp.pl” https://sportowefakty.wp.pl/sportowybar/587312/eddie-orzel-edwards-10-rzeczy-ktorych-nie-wiedziales-o-slynnym-skoczku/6 (dostęp 16 września 2018).
  3. Eddie Edwards, Calgary 1988, „youtube.com”, https://www.youtube.com/watch?v=qiJHaz7cOtw (dostęp 18września 2018).
  4. Eddie Edwards, „histografy.pl”, http://histografy.pl/eddie-edwards/ (dostęp17 września 2018).
  5. Edwards Eddie – „Orzeł”,„skijumping.pl”, https://www.skijumping.pl/pokaz.php?show=pokaz_mistrz&id=87 (dostęp16 września 2018).
  6. Ludwiński D., Latający Brytyjczyk na nartach. 30 lat temu Eddie Edwards podbił Calgary i świat, „wp.pl”, https://sportowefakty.wp.pl/pjongczang-2018/736212/latajacy-brytyjczyk-na-nartach-30-lat-temu-eddie-edwards-podbil-calgary-i-swiat (dostęp 18 września 2018).

[1] G. Boczar, Zarzucano mi robienie pośmiewiska ze skoków – mówi Eddie „Orzeł” Edwards, najgorszy skoczek świata, „Gazeta Lubuska„, ”gazetalubuska.pl”, https://gazetalubuska.pl/zarzucano-mi-robienie-posmiewiska-ze-skokow-mowi-eddie-orzel-edwards-najgorszy-skoczek-swiata/ar/7839709 (dostęp 18.09.2018).

[2]R. Pajączek, Wylatać marzenia, „onet.pl”, https://sport.onet.pl/zimowe/skoki-narciarskie/michael-eddie-edwards-wylatac-marzenia/2bvnyb(dostęp 16.09.2018).

[3]Eddie Edwards, Calgary 1988, https://www.youtube.com/watch?v=qiJHaz7cOtw (dostęp 18.09.2018).

[4]D. Ludwiński, Latający Brytyjczyk na nartach. 30 lat temu Eddie Edwards podbił Calgary i świat, „wp.pl”,

https://sportowefakty.wp.pl/pjongczang-2018/736212/latajacy-brytyjczyk-na-nartach-30-lat-temu-eddie-edwards-podbil-calgary-i-swiat(dostęp 17.09.2018).

[5]Eddie „Orzeł” Edwards – 10 rzeczy, których nie wiedziałeś o słynnym skoczku, „wp.pl” https://sportowefakty.wp.pl/sportowybar/587312/eddie-orzel-edwards-10-rzeczy-ktorych-nie-wiedziales-o-slynnym-skoczku/6(dostęp 16.09.2018).

 

Redakcja merytoryczna: Marcin Rozmarynowski

Korekta: Klaudia Orłowska

 

Te artykuły również mogą Cię zainteresować:
Znajdujące się w portalu artykuły nie zawsze prezentują opinie zgodne ze stanowiskiem całej redakcji. Zachęcamy do dyskusji nad treścią przeczytanych artykułów, by to zrobić wystarczy podać swój nick i wysłać komentarz. O naszych artykułach możesz także porozmawiać na naszym forum. Możesz także napisać własny artykuł i wysłać go na adres naszej redakcji.

2 komentarze

  1. Komar napisał(a):

    Nie tylko Eddie był bohaterem olimpiady zimowej w Calgary. Na tej samej olimpiadzie wystąpili również chłopcy z Jamajki, którzy zostali później uwiecznieni w filmie „Reggae na lodzie”. W ogóle olimpiada w Calgary z roku 1988 była niezwykła, jedyna w swoim rodzaju - dzięki wspaniałym organizatorom, niezwykle sympatycznej i życzliwej publiczności oraz dzięki sportowcom - prawdziwym amatorom, takim jak Eddie „Orzeł” czy wspomniani bobsleiści z Jamajki.

  2. Bilbo napisał(a):

    Ja mam jednak dwuznaczne podejście do tego typu zawodników. Z jednej strony, fajnie, tak po ludzku, jak taki Brytyjczyk skacze na olimpiadzie, Murzyn z Afryki zjeżdża na nartach czy ekipa z Jamajki jeździ w bobsleju, ale z drugiej - profesjonalny sport to profesjonalny sport. Jaki sens miały występy Edwardsa w zawodach skoków narciarskich? Żadnego. Facet, nie dość, że był z reguły ostatni, to znacznie odstawał od innych.

Zostaw własny komentarz