ABC konferencji. Część 1 – zanim pojedziemy |
Każdy z nas spotkał się zapewne z tym terminem. Co to właściwie jest i dlaczego warto w tym uczestniczyć? Odpowiedź, przynajmniej na drugie pytanie nie jest jednolita. Im bardziej ważna jest dla nas praca badawcza, tym ważniejsze jest również uczestnictwo w konferencjach naukowych. Jeśli jesteśmy (lub aspirujemy) na studiach doktoranckich, wówczas konferencje stają się dla nas (wcale nie nieprzyjemnym obowiązkiem). Mogą być również pomocne przy zbieraniu punktów, np. w celu uzyskania stypendium.
Słowniczek konferencyjny
- Formularz zgłoszeniowy – wysyłamy go rejestrując się na konferencję. Jest to specjalny dokument przygotowany przez organizatorów do którego trzeba wpisać swoje dane (wraz z nazwą uczelni), tytuł wystąpienia i uwagi dotyczące rejestracji (np. ilość noclegów czy obiadów).
- Abstrakt – skrócona treść własnego referatu, którą wysyła się wraz ze zgłoszeniem na konferencję. Abstrakt powinien zawierać problemy badawcze oraz krótkie ich przedstawienie. Można także dołączyć bibliografię przedmiotu.
- Referat – to, z czym jedziemy na konferencję. Temat powinien mieścić się w zakresie tematycznym zaproponowanych przez organizatorów paneli. Powinien liczyć maksymalnie 4 (dla wystąpień na 15 minut) lub 6 (dla wystąpień na 20 minut) stron w standardowym formatowaniu, ale z interlinią 1.5. Przyjmuje się, że referat powinien przedstawiać rezultaty własnych badań.
- Panel – wystąpienia referentów ułożone według określonego wzorca, na przykład podobnej tematyki. Po wysłuchaniu określonej liczny referatów zazwyczaj przechodzi się do dyskusji, w której udział biorą referenci i osoby biernie uczestniczące w konferencji. Na panelach zwykle używa się oficjalnych formPan/Pani, co zanika poza nimi – np. na imprezie integracyjnej.
- Moderator – osoba, która prowadzi panel i dyskusję, a do jej obowiązków należy przestrzeganie czasu wystąpień i dawanie sygnałów o zbliżającym się końcu czasu. Moderatorami bywają osoby zaznajomione z tematyką konferencji lub też wolontariusze pomagający przy jej organizacji.
- Komitet organizacyjny – ludzie, którzy organizują konferencję. Dbają oni o niemal wszystkie sprawy z tym związane: organizację rekrutacji, plan konferencji, zakwaterowanie, publikację pokonferencyjną etc. etc. Warto pamiętać, że organizacja dużej konferencji jest niezwykle absorbująca i mogą zdarzyć się niespodziewane przeszkody. Nie należy zatem mieć postawy roszczeniowej i na wszystko reagować ze spokojem. Problemy są dosyć szybko rozwiązywane.
- Zaświadczenie – dokument wydawany przed moderatora po wystąpieniu, który potwierdza uczestnictwo czynne w konferencji. Jest on niezbędny do tego, aby móc wpisać sobie konferencję do listy dokonań.
- Publikacja pokonferencyjna – drukowane dzieło zbiorowe zawierające co ciekawsze referaty wygłoszone na danej konferencji. Wiąże się ona z kosztami i sporym wysiłkiem, dlatego jest ona stosunkowo rzadka – a nawet nie dochodzi do skutku, nawet po zebraniu tekstów. Wysłanie własnego tekstu nie powinno być obligatoryjne.
- Pakiet konferencyjny (welcome pack) – zbiór materiałów informacyjnych, które otrzymuje każdy uczestnik konferencji. Powinien zawierać imienny identyfikator, plan konferencji, mapki, telefony do członków komitetu organizacyjnego lub opiekunów, a także materiały promocyjne uczelni (np. notes czy długopis). Do pakietu powitalnego dodaje się również kupony na posiłki.
- Impreza integracyjna – po panelu można się zrelaksować
Nie występuje przy każdej konferencji, ale jest dobrą okazją na nawiązanie kontaktów i mniej oficjalne dyskusje o historii. Mimo wszystko warto chodzić. - Nocleg – nieobowiązkowe zakwaterowanie w hostelu lub akademiku dla uczestników konferencji. Koszt za 1 noc waha się zwykle w granicach 30-50 zł, ale niekiedy jest to tańsze.
Podział konferencji
- Uczelniana – konferencja przeznaczona zwykle dla pracowników i studentów/doktorantów jednej uczelni odbywająca się w jej murach. Pomimo tego, jej uczestnicy najczęściej wpisują sobie ją w dokonaniach jako konferencję krajową.
- Krajowa – konferencja organizowana w danym ośrodku akademickim (lub instytucji naukowej), a jej uczestnikami są osoby reprezentujące kilka (lub kilkanaście) instytucji w ramach danego kraju.
- Międzynarodowa – konferencja, w której udział biorą także osoby reprezentujące zagraniczne instytucje. Jest lepiej punktowana, choć wymaga osobnej kwalifikacji przez władze uczelni. Często duże konferencje krajowe okazują się międzynarodowymi, gdy zgłosili się na nią osoby spoza kraju. Wydawana jest wtedy specjalna adnotacja na zaświadczeniu. Język referatów na konferencji międzynarodowej powinien być tak dobrany, aby maksymalnie duża liczba uczestników mogła zrozumieć przedmiot wystąpienia. Często dostępni są tłumacze.
W kolejnym wpisie opiszę natomiast sprawy, na które warto uważać, gdy zostało się zakwalifikowanym na daną konferencję. Co więcej, będzie także o tym, jak dzięki uczestnictwu w takim wydarzeniu najwięcej zyskać!
Lubisz czytać nasze historie?
Na historia.org.pl codziennie opowiadamy dzieje Polski i świata tak, jak na to zasługują - rzetelnie, pasjonująco, z szacunkiem do faktów. Ale żadna opowieść nie przetrwa bez tych, którzy chcą jej słuchać i ją wspierać.
Postaw nam wirtualną kawę - to darowizna, która realnie pomaga nam działać dalej. To dzięki takim gestom możemy nadal pisać o zwycięstwach, bohaterach i wydarzeniach, które zbudowały naszą tożsamość.
