Lupin 4. Jaki obraz kradną w serialu? Prawdziwa historia klejnotów Francji

Czwarta część Lupina, która trafiła na Netflix 23 października 2026 r., przywołuje historię kradzieży klejnotów francuskiej Korony. Obraz oglądany w serialu przedstawia rzeczywisty rabunek, a Wielki Szafir Ludwika XIV istnieje i należy do paryskiego muzeum. Osobną historię ma królewski skarb ukryty w nadmorskiej skale, znany czytelnikom Maurice’a Leblanca.

Co przedstawia obraz skradziony w Lupinie 4?

Vol du Garde-Meuble - kradzież klejnotów Korony w Garde-Meuble we wrześniu 1792 r. Anonimowa rycina francuska, ok. 1866 r.

Na początku nowej części serialu pojawia się obraz przedstawiający rabunek Garde-Meuble, paryskiego magazynu królewskich zbiorów. We wrześniu 1792 r. złodzieje wynieśli stamtąd jedne z najcenniejszych klejnotów francuskiej monarchii.

Kompozycja widoczna na ekranie powtarza XIX-wieczną rycinę Vol du Garde-Meuble, zwykle datowaną na 1866 r. Zgadza się układ postaci, sylwetka pochylonego mężczyzny na pierwszym planie oraz scena plądrowania szaf po prawej stronie. Anonimowy ilustrator przedstawił kradzież dokonaną między 11 a 17 września 1792 r. przez bandę Paula Miette’a. Rycina powstała kilkadziesiąt lat po wydarzeniach i jest ich późniejszą artystyczną interpretacją. W serialu tę samą kompozycję oglądamy w kolorze, oprawioną w złoconą ramę.

Petit Palais w Awinionie i muzeum w Paryżu

Zapowiedziane w pierwszym odcinku kradzieże prowadzą do dwóch muzeów. Obraz serial łączy z Petit Palais w Awinionie, a Wielki Szafir z paryskim Muzeum Historii Naturalnej.

Petit Palais mieści się w dawnym pałacu arcybiskupim przy placu Pałacu Papieży. Słynie z dawnego malarstwa włoskiego oraz średniowiecznej sztuki Awinionu i Prowansji.

Wielki Szafir rzeczywiście należy do Muséum national d’Histoire naturelle w Paryżu i jest związany z Galerią Geologii i Mineralogii w Jardin des Plantes.

Kradzież królewskich klejnotów wydarzyła się naprawdę

Rabunek rozegrał się w dniach 11-17 września 1792 r. w dzisiejszym Hôtel de la Marine przy paryskim placu Zgody. Nazwa Garde-Meuble kojarzy się ze składem mebli, ale instytucja opiekowała się także kosztownym wyposażeniem królewskich rezydencji i klejnotami Korony.

Złodzieje dostawali się do sali z klejnotami przez okna pierwszego piętra. Wracali przez kilka kolejnych nocy, korzystając z nieskutecznej ochrony i zamętu rewolucyjnego Paryża. Zapieczętowanych drzwi nikt nie ruszał, bo włamywacze wchodzili wyłącznie oknami. Skarbiec wyglądał na zamknięty, gdy jego zawartość już znikała.

Zniknęły między innymi diamenty Regent i Sancy, Błękitny Diament Francuski oraz Wielki Szafir. Łup podzielono. Część klejnotów ukryto, inne trafiły do paserów. Odzyskiwanie rozproszonego łupu trwało latami.

Organizatorem przedsięwzięcia był Paul Miette, który wcześniej rozpoznał teren podczas publicznego udostępniania zbiorów. Ostatecznie uniknął gilotyny, choć część jego wspólników zapłaciła za rabunek życiem. Niektóre ze skradzionych kamieni wędrowały potem przez dziesięciolecia między kolejnymi właścicielami.

Wielki Szafir Ludwika XIV istnieje do dziś

Wielki Szafir Ludwika XIV (Inv. A.67) / fot. MNHN. A. Dahmane

Wielki Szafir pochodzi ze Sri Lanki i waży około 135,8 karata. Do zbiorów Ludwika XIV trafił około 1669 roku. Ma tak niezwykły szlif, że dawni badacze brali go za naturalną postać kryształu. Dziś wiadomo, że to dzieło szlifierza.

Kamień odzyskano jeszcze w tym samym roku, a jego obecność odnotowano w inwentarzu z 23 grudnia 1792 r. Z kolei w 1796 r. przyrodnik Louis Jean-Marie Daubenton wybrał go do zbiorów paryskiego muzeum, gdzie znajduje się do dziś.

Wielki Szafir łatwo pomylić z drugim słynnym niebieskim kamieniem Ludwika XIV. Wielki Szafir i Błękitny Diament Francuski to dwa różne klejnoty. Ten drugi po kradzieży został przeszlifowany i jest dziś znany jako diament Hope. Należy do Smithsonian Institution w Waszyngtonie.

Skarb królów Francji w powieści Maurice’a Leblanca

Królewski skarb pojawia się także w powieści Maurice’a Leblanca L’Aiguille creuse. Pisarz uczynił skalną iglicę w Étretat tajną kryjówką bogactw gromadzonych przez kolejnych władców Francji. Ukrył w niej monety, drogie kamienie, łupy i klejnoty z wielu stuleci.

Étretat to prawdziwa miejscowość na normandzkim wybrzeżu, a iglica wyrastająca z morza obok skalnego łuku jest jej najbardziej rozpoznawalnym widokiem. Ukryty w niej skarbiec wymyślił Leblanc. Jego powieściowy skarb obejmuje bogactwa całych stuleci i jest czymś innym niż kolekcja zrabowana z Garde-Meuble w 1792 r. Prawdziwe klejnoty Korony tworzyły spisaną kolekcję, w której poszczególne kamienie miały własne nazwy, wyceny i dzieje.

Zobacz także:

• Kradzież klejnotów koronnych Francji w 1792. Jak opróżniono królewski skarbiec

Bibliografia:

Publikacje:

1. Farges F., Panczer G., Benbalagh N., Riondet G., The Grand Sapphire of Louis XIV and the Ruspoli Sapphire: Historical and Gemological Discoveries, „Gems & Gemology” 4/2015, t. 51, s. 392-409.
2. Leblanc M., L’Aiguille creuse, Paryż 1912, s. 276.

Źródła online:

1. Bridgeman Images, Theft in the week from 11 to 17 September 1792 by a band commissioned by Paul Miette, „Bridgeman Images”, nr XEE4154018, https://www.bridgemanimages.com/fr/french-school/theft-in-the-week-from-11-to-17-september-1792-by-a-band-commissioned-by-paul-miette-from-a-part-of/engraving/asset/4154018 (dostęp 24 października 2026 r.).
2. Centre des monuments nationaux, Ils ont volé les joyaux de la Couronne !, „Hôtel de la Marine”, https://www.hotel-de-la-marine.paris/decouvrir/ca-s-est-passe-a-l-hotel-de-la-marine/ils-ont-vole-les-joyaux-de-la-couronne (dostęp 24 października 2026 r.).
3. Mairie d’Avignon, Musée du Petit Palais, „Avignon.fr”, https://www.avignon.fr/les-equipements/les-musees/musee-du-petit-palais (dostęp 24 października 2026 r.).
4. Muséum national d’Histoire naturelle, Grand Saphir de Louis XIV, „Jardin des Plantes de Paris”, https://www.jardindesplantesdeparis.fr/fr/grand-saphir-de-louis-xiv (dostęp 24 października 2026 r.).
5. Netflix, Lupin Part 4 Has Arrived: Watch All 8 Episodes Now, „Netflix Tudum” z 23 października 2026 r., https://www.netflix.com/tudum/articles/lupin-part-4-release-date-photos-news (dostęp 24 października 2026 r.).
6. Smithsonian National Museum of Natural History, History of the Hope Diamond, „Smithsonian National Museum of Natural History”, https://naturalhistory.si.edu/explore/collections/hope-diamond-history (dostęp 24 października 2026 r.).

Nie zgub nas w Google Co kwartał czyta nas prawie milion osób. Dodaj historia.org.pl do preferowanych źródeł. To jedno kliknięcie, a nasze artykuły częściej pojawią się w Twoich wynikach wyszukiwania.

Ten tekst był wart kawy? Bez paywalla, bez opłat - czytasz nas za darmo. Jeśli masz ochotę nam podziękować, postaw nam kawę. Każda bardzo nas cieszy. 10 zł 15 zł 25 zł