Nawrocki wręczył Erdoğanowi szablę. Wcześniej dostał od niego rewolwer |
Karol Nawrocki podarował Recepowi Tayyipowi Erdoğanowi polską szablę podczas spotkania w Nowym Jorku. Była to replika nawiązująca do lat trzydziestych XX wieku, przygotowana z dedykacją dla tureckiego przywódcy. Polski prezydent odwzajemnił w ten sposób wcześniejszy prezent w postaci spersonalizowanego rewolweru otrzymanego od Erdoğana na szczycie NATO w Ankarze.
Nawrocki wręczył Erdoğanowi szablę w Nowym Jorku
Nawrocki wręczył Erdoğanowi szablę. Wcześniej dostał od niego rewolwer
Do przekazania prezentu doszło 22 września 2026 r., przy okazji spotkania prezydentów Polski i Turcji podczas 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Rozmowy odbyły się w Türkevi, czyli Domu Tureckim w Nowym Jorku.
O szczegółach podarunku mówił następnego dnia szef Biura Polityki Międzynarodowej Prezydenta RP Marcin Przydacz. Wyjaśnił, że Nawrocki wręczył replikę polskiej szabli z lat trzydziestych, opatrzoną dedykacją. Na fotografii wykonanej przez Mikołaja Bujaka z Kancelarii Prezydenta RP obaj przywódcy prezentują otwarte etui z granatowym wnętrzem. W środku widać szablę w pochwie, ozdobny temblak przy rękojeści oraz tabliczkę umieszczoną po wewnętrznej stronie wieka.
Przydacz przedstawił wymianę podarunków jako nawiązanie do wojskowych tradycji obu państw i łączących je interesów w dziedzinie bezpieczeństwa.
Wcześniej Erdoğan podarował Nawrockiemu rewolwer
Pierwszy z prezentów został wręczony podczas lipcowego szczytu NATO w Ankarze. Erdoğan przygotował dla przywódców spersonalizowane rewolwery z wygrawerowanymi nazwiskami. Jednym z obdarowanych był Karol Nawrocki, co Marcin Przydacz potwierdził 9 lipca 2026 r. w rozmowie z RMF FM.
Podarunek wymagał dopełnienia formalności związanych z przywozem broni. Przydacz informował wówczas, że prezent znajdował się na warszawskim Okęciu, gdzie miał przejść odprawę celną i sprawdzenie zgodności z przepisami. Zapowiadał, że później zostanie umieszczony w odpowiednim magazynie.
„Na pewno nikt nie będzie z niego strzelał” - zapewniał prezydencki minister. Traktował podarunek jako wyraz szacunku gospodarza wobec gościa i prezent dla Rzeczypospolitej. W tej samej rozmowie zastrzegał, że nie potrafi jeszcze rozstrzygnąć, czy przekazany egzemplarz jest repliką, czy oryginałem.
Szabla jako dar honorowy. Tradycja obecna także w II Rzeczypospolitej
Wręczanie szabli jako wyrazu uznania ma w Polsce długą tradycję. Jeden z takich podarunków otrzymał Edward Rydz-Śmigły po nominacji na marszałka Polski. Podczas rewii na warszawskich Polach Mokotowskich 11 listopada 1936 r. minister spraw wojskowych gen. Tadeusz Kasprzycki przekazał mu szablę będącą darem Wojska Polskiego.
Przechowywana dziś w Muzeum Wojska Polskiego karabela pochodziła z epoki Augusta II Mocnego. Jej rękojeść i pochwę zdobią diamenty oraz szmaragdy. Pokazuje to, jak broń mogła pełnić funkcję reprezentacyjnego podarunku, którego znaczenie wykraczało poza zastosowanie bojowe.
Po II wojnie światowej szable zachowały miejsce w polskim ceremoniale wojskowym, m.in. podczas promocji oficerskich i w pocztach sztandarowych. Ich kolejne paradne wzory świadomie nawiązywały do dawnego polskiego uzbrojenia.
Rozmowy o bezpieczeństwie i zaproszenie do Polski
Spotkanie Nawrockiego z Erdoğanem dotyczyło także współpracy gospodarczej i zbrojeniowej. Według tureckiej prezydencji Erdoğan opowiadał się za zwiększeniem wymiany handlowej. Mówił również o działaniach Turcji na rzecz zakończenia wojny rosyjsko-ukraińskiej oraz bezpieczeństwa żeglugi na Morzu Czarnym. Zaprosił Nawrockiego na szczyt przywódców COP31 w Antalyi.
Zaproszenie padło także ze strony polskiej. Rzecznik prezydenta Rafał Leśkiewicz przekazał 23 września w programie Tłit Wirtualnej Polski, że Erdoğan przyjął propozycję wizyty w Polsce. Termin ma zostać uzgodniony przez obie strony.
Lubisz czytać nasze historie?
Na historia.org.pl codziennie opowiadamy dzieje Polski i świata tak, jak na to zasługują - rzetelnie, pasjonująco, z szacunkiem do faktów. Ale żadna opowieść nie przetrwa bez tych, którzy chcą jej słuchać i ją wspierać.
Postaw nam wirtualną kawę - to darowizna, która realnie pomaga nam działać dalej. To dzięki takim gestom możemy nadal pisać o zwycięstwach, bohaterach i wydarzeniach, które zbudowały naszą tożsamość.
