Nowożytność to okres, który zaczął się od upadku Konstantynopola. Po epoce średniowiecza narodził się inny świat. Upadek Bizancjum i powstanie nowej potęgi Imperium Osmańskiego to początek przemian, które dały podwaliny do tworzenia nowoczesnych państw i systemów politycznych.

Kategoria: Nowożytność

O tym jak Polak otworzył pierwszą kawiarnię w Wiedniu i wymyślił kawę z mlekiem

O tym jak Polak otworzył pierwszą kawiarnię w Wiedniu i wymyślił kawę z mlekiem

Obok katedry Św. Szczepana to kawiarnie wiedeńskie są chyba najsłynniejszym symbolem tego miasta. Nie wszyscy jednak wiedzą, że założycielem pierwszej kawiarni w stolicy Austrii był Polak Jerzy Kulczycki. Nasz rodak jest także uważany za autora kawy z mlekiem, gdyż gorzki smak kawy nie urzekł mieszkańców Wiednia.

Zagadnienia demokracji pluralistycznej. Pojęcie wolności w świecie antycznym i w Europie nowożytnej

Zagadnienia demokracji pluralistycznej. Pojęcie wolności w świecie antycznym i w Europie nowożytnej

Wolność nie zawsze oznaczała to samo. Pojęcie te inaczej rozumiane było przez starożytnych, inaczej przez ludzi średniowiecza, a jeszcze inaczej przez świat nowożytnej Europy. Jak pojęcie to ewoluowało? Jak zmieniała się koncepcja wolności i demokracji na przestrzeni wieków? Jak widzieli ją wybitni myśliciele? Na te i wiele innych pytań odpowiada w poniższym artykule wybitny historyk […]

Moda dworska w okresie panowania Ludwika XIV (1643-1715)

Moda dworska w okresie panowania Ludwika XIV (1643-1715)

Moda francuska przez stulecia cieszyła się ogromnym zachwytem i popularnością wśród innych krajów europejskich. Mimo, że wraz z wiekami i panującymi stylami w sztuce zmieniał się ubiór ludzi, to w dalszym ciągu głownie z dworu Francji płynęły najnowsze trendy, będące symbolem dobrego gustu i stylu. Gwałtowny rozwój mody francuskiej nastąpił w XVII wieku i począwszy […]

Tragiczne dzieje Marii Stuart

Tragiczne dzieje Marii Stuart

Gdybyśmy zapytali dzisiaj kogoś, kto spośród szkockich monarchów jest mu najlepiej znany, zapewne stosunkowo najczęściej spotkalibyśmy się z odpowiedzią: Maria Stuart. Niewątpliwie jest to postać dość dobrze rozpoznawalna. I nie da się ukryć, że w sporej mierze przez tragiczny los, jaki ją spotkał.

O tych, co mieszki rzezają

O tych, co mieszki rzezają

Plaga miast, stali bywalcy zatłoczonych uliczek, placów targowych i jarmarków, dobrze znani stróżom prawa – kieszonkowcy, doliniarze, czy, jak zwano ich w Rzeczpospolitej Obojga Narodów, rzezimieszki - na stałe wpisali się w pejzaż miast nowożytnej Europy.

Dom poprawy w Warszawie epoki stanisławowskiej

W dzisiejszych czasach uważa się powszechnie, że nadrzędnym celem kary pozbawienia wolności powinna być resocjalizacja przestępcy. Warto jednak wiedzieć, że rozwiązanie to nie jest wcale pomysłem współczesnym i z różnym powodzeniem próbowano wprowadzić je w życie na terenie Warszawy właśnie w dobie oświeceniowej…

Więzienia w Warszawie epoki stanisławowskiej

We współczesnej Polsce niedawno rozgorzała debata na temat nowelizacji kodeksu karnego, wedle którego koszty utrzymania więźniów mieliby ponosić sami skazani. Warto jednak wiedzieć, że rozwiązanie to nie jest wcale pomysłem współczesnym i z różnym powodzeniem próbowano je wprowadzić w życie właśnie w dobie oświeceniowej…

Mordercy i zabójcy w Warszawie epoki stanisławowskiej

W epoce stanisławowskiej zabójstwo, w odróżnieniu od morderstwa, było rozumiane jako nieumyślne pozbawienie życia1. M. Karpińska, Złodzieje, agenci policyjni, strażnicy. Przestępstwa pospolite w Warszawie 1815-1830, Warszawa 1999, s. 87. [↩]

Nierządnice w Warszawie epoki stanisławowskiej

Prostytutkę możemy zdefiniować jako kobietę, która oddaje za pieniądze swoje ciało w celach seksualnych przypadkowym mężczyznom1. Określenie to jest słowem jak najbardziej współczesnym. A. Karpiński, Prostytucja w dużych miastach polskich w XVI i XVII w., „Kw. HKM”, 36(1988), nr 2, s. 277. [↩]

Złodzieje w Warszawie epoki stanisławowskiej

Kradzież rozumiana jako naruszanie cudzej własności była istną plagą Warszawy doby stanisławowskiej1. J. Kracik, M. Rożek, Hultaje, złoczyńcy, wszetecznice w dawnym Krakowie. O marginesie społecznym XVI-XVIII w., Kraków 1986, s. 91. [↩]