Wiek XIX to czas uporządkowywania spraw po Rewolucji Francuskiej i rządach Napoleona. Ten burzliwy okres zaczął się od Kongresu Wiedeńskiego. Był to okres zrywów rewolucyjnych i narodowościowych. To także wiek narodzin nowych idei politycznych, rewolucji przemysłowej w Anglii, wzmacniania się USA oraz początków nowego międzynarodowego konfliktu…

Kategoria: XIX wiek

Amputacje - ale monsieur Larrey – miał Pan rację...

Tekst ten przypuszczalnie nigdy nie ujrzał by światła dziennego, gdyby nie konieczność posprzątania na regale, a najwyższa pora była zabrać się za porządki, gdyż jak powiadał imć pan Zagłoba o słynnym modlitewniku Podbipięty – a co w stu procentach odnosi się do tego mebla - „...duże tam materii pomieszanie...”1  i pomiędzy moimi fachowymi książkami tkwiły w bynajmniej […]

Historia i rozwój japońskiego karabinu Arisaka

Rok 1873 jest jedną z najważniejszych cezur nie tylko w dziejach wojskowych Japonii, ale w ogóle datą bezprecedensu w całej historii tego wyspiarskiego kraju. Jest kolejną datą po słynnym roku 1868, który oddzielił grubą kreską to, co dawne od tego, co nowoczesne. Wydarzenie, które miało miejsce w szóstym roku panowania cesarza Mutsuhito było kolejnym krokiem na […]

Napoleon w Egipcie

Napoleon w Egipcie

Pod koniec XVIII wieku młody i ambitny dowódca, Napoleon Bonaparte, pojechał do Egiptu zwracając w jego stronę oczy świata. Nasuwa się tu wspomnienie Aleksandra Wielkiego, który także odwiedził ten kraj, obwołując się w Oazie Siwa bogiem. 

Rewolucja Październikowa i jej znaczenie

Rewolucja Październikowa z 25/26 października 1917 r. była wydarzeniem, które diametralnie zmieniło oblicze Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej. Rosja carska stała się państwem dyktatury proletariatu. Władzę objęli bolszewicy i lewicowi eserowcy, choć ci ostatni raczej symbolicznie. Znaczenie rewolucji jest o tyle znacząca, o ile rozpatruje się ją w aspekcie politycznym i społeczno-kulturowym. 

Udział Włoch w I wojnie światowej

Od 1882 r. Włochy obok Cesarstwa Niemieckiego i Austro-Węgier wchodziły w skład Trójprzymierza. Jednak w chwili wybuchu wojny państwo to nie poprało Berlina i Wiednia i 3 sierpnia ogłosiło neutralność. Rząd włoski swoje stanowisko tłumaczył tym, że Austro-Węgry wbrew postanowieniom sojuszniczym uderzyły na Serbię przed wcześniejszymi konsultacjami. Wobec czego Włochy uznały się zwolnione z zobowiązań […]

Bitwą trzech cesarzy - bitwa pod Austerlitz

Bitwą trzech cesarzy - bitwa pod Austerlitz

Po zajęciu Wiednia (13 listopada 1805 r.) i bitwie pod Hollabrun (16 listopada 1805 r.) Napoleon przybył 20 listopada do Brna. Wtedy już rejonie Ołomuńca rozlokowały się armie rosyjska Kutuzowa i Buxhoewdena oraz austriacki korpus Kienmayera. Nadciągała trzecia armia rosyjska pod dowództwem Benningsena, a z południa mógł nadciągnąć arcyksiążę Karol.

Adam Mickiewicz jako myśliciel religijny i społeczny

Adam Mickiewicz jako myśliciel religijny i społeczny

Zapewne każdy zna nazwisko Adama Mickiewicza. Każdy też chyba słyszał o jego utworach i proniepodległościowym nastawieniu. Nie wszyscy jednak wiedzą, iż był on również myślicielem i ideologiem, zarówno w kwestii społecznej, jak i religijnej. 

I wojna światowa - cz. 1

I wojna światowa - cz. 1

Plany mobilizacyjne i operacyjne stron Francja We Francji krótko przed I wojną światową zwyciężyła doktryna ofensywna, która stała się podstawą opracowania „Planu XVII”, zatwierdzonego w maju 1913 r. Przewidywał on zgromadzenie pięciu armii francuskich w pasie od Hirson (nad rzeką Oise) po Belfort. Większość granicy z Belgią została tym samym pozostawiona bez obrony. Zamierzano uderzyć […]

Udział Rumunii w I wojnie światowej

Król rumuński Karol I Hohenzollern stał na stanowisku proniemieckim i proaustriackim. Jednak rósł i zaostrzał się coraz bardziej antagonizm rumuńsko-węgierski na tle Siedmiogrodu i Bukowiny, które były w większości zamieszkane przez ludność pochodzenia rumuńskiego. Istotne znaczenie miała też rywalizacja o pierwszeństwo eksploatacji bogactw rumuńskich, między kapitałem francuskim a niemieckim.

Józef Piłsudski w Wolbromiu

Józef Piłsudski ze swymi legionistami znalazł się w Wolbromiu 8 listopada wraz z wycofującymi się po nieudanej ofensywie na Warszawę oddziałami austriackiego I korpusu 1 armii gen. Dankla.